شصت روز

دیوانه و مست می بینم

و مدهوشی در این خانه

و من می دانم

هرچه هست در اوست

قشنگ دیگر نتوانست تعبیری عاشقانه باشد

دچار هم کلمه مناسب حال من نیست

نینا

آسمانی دارد تا او

به درون سر کشیدن

نه از روی نیاز بود

هوای درون

انجامی می طلبید از نوع وجوب

گرم یا سرد

مناسب جایی است که حضور ارزش دارد

مشام

زنده به بوی بودن است

روز راز ، من راست

به بلندی می رویم

و

منزل روزها

تولد آسمان مبارک

از نمی دانم در آمده بودم

نقش ضمیری

از سوال بی جواب کمی سایه انداخت

اما حالا

روشنی از درون است

من خوشحالم

من بر انگیخته ام

آری

سیل بیاید یا باران

باشد آنچه هست یا نی

من هستم

من هستم

گنجشک من

بال و پر هایش

پروازش

شادمانیش

و باز پروازش

مشت عشق

دستم را گرفت

کف دستم خودش را گذاشت و دستم را بست

مشتم هاله ای از گرما بود

گفت سفت نگه دارش

این منم

شنیدم صدایی را که می گفت

...

من

رسیده ام اکنون

نه راه بسیار است

پدر

صورتم

دستهایم

گاهی حتی سرفه هایم

طرحی از او را گرفته

و امروز ..24 اردیبهشت ماه است

من و جاری واژه های عشق تو
من وارث ابدی این واژه ها
من و باور پرواز و اوج
دوستت دارم
تولدت مبارک

مادر

جایی میان آسمان و خدا

ما

رسیده در کنار خدا

من

در چرا نمی دانم می زنم

و گاهی چرا

تو همیشه در جای خدا

سپاس او را

نگاهی

صدایی

قهوه ای

و ماهی

حالا خوشبخت ترم

دیگر

هوای مستی مرا نشاید

که خود مست ز بودن اویم

صندلی را از زیر پایت برخواهم داشت

خدا

گر کفر نباشد

اینجا آسمان توست

در حجم دو وبلاگ نمی گنجید

فضای واقعی می خواست

سومی هم راهنما بود تا انجام

حال نیایش

نوعی حواس عاشقانه است

از درون بود

نفس نیست و نفس است

ثانیه ای گذشت تا دیدم نهفت را

اینجا بوی درون می دهد

خوشبخت
فقط یک دم است
نه عاشقانه نیست خوشبخت این حالم را
من در جایی دیگرم

به قطعیت رسیدن من و نینا

چیزی نبود که آنها از قبل تصوری ببرند

من در حجمی گم شده ام که در متن وهم گسترده است

من در هجوم هوای عشق

در باد به خزیدن گریستم

***

می ستایمش