برای او

آنها و دیگران

و شاید خودت

خوشایند نباشد

اما حس داشتن

حس خوبی است

Get this widget Share Track details

Lyric

از درب پشتی

پنجره خانه مان را نگاه می کنم

هر روز

تا ساعت 3

نه یک بار

و هر بار

آرزویی با هر نگاه

خود گم کردگانی

راه نیافته

دست بسته به هایی و یاهویی

خوبست برایشان

تا دست به آستین کسی نکنند

مثل کسی که

فردا روز اولی است که

دختر بچه اش به مدرسه می رود

دیشب را نخوابیدم

ترکیبی است از مرکب های رنگی

برگهای کاغذ

در چند جا خط خطی

نوشته های موزون

و گاه

از قافیه در رفته

هر آنچه که هست

چون به هم آوریش

دختری است

با موهای کوتاه

لبخندی تا خنده بر لب

و گاهلحظه ای نگران

به حرمت دیگران

***

سراسر غوطه وری است

زندگی با او

تولدت مبارک

ساده است اگر از میان گسستن

بسان گدایی است

باری را نیمه بر زمین نهادن

گر بگریزی، نیستی

تعمقی دوباره می خواهد

مگر مردش نباشی

سی و سه سال گذشت

و من

نیاموختم که امروز را

با این هوایی که از دل به سرم می آید

چگونه به شب رسانم

این روزها شاید کمی بزرگ شده ایم

نه

شجاع باشم عمر دخیل است

سالها بی ترس

عاشق می شدیم

هرکس را و هر چیز را

امروز به بهانه

از کناری می رویم

...

راست گفته اند عشق باد جوانی می خواهد

کس را دخلی نیست

حتی تو

که من

حتی فقط

با نگاه به دختر کنار پنجره

از درون

ابری شوم

...

هوای گوارایی است

از ساعت 3 گذشته

آمده بودم

رادیو به واسطه همین کامپیوتر روشن

صدایی ناسور تا 5 خواند

بعد دلنشینی

کلامی را

برایم بازخوانی کرد

من به همان حال قدیم

چشمهایم تر شد

باد

وقتی به گلو افتاد

ستون را می شکند

سنگینی

در فلسفه پرواز نیست

دل خوش دارم

اگر صدای بال مگسی باشد

یا حرف های من

فهم به کمال رساند

به صدا می آید گاهی

این پیمان درون

نگاه نگران من

نی از سبیل مردانگی است

مردان این اطراف به پشت نامردمانند

آنجا نشسته بودم

و او

یک در آن طرف تر

با صدایش آواز می خواند

" ....گفتمش آی ماه پیشونی آی جون جونم"

توصیفی ندارد

لذت آن لحظه من

سنگی به سالی شود لعل پاره ای
این حساس ببر
سر به آسمان
دیوانه به دوران
گرم مایه را
به سالی نه
به روزی تحمل را
سخت صبوری طلبد

زنهار تا به یک نفسش نشکنی به سنگ

سی و اندی سال

آموختم چه باشم

نه

می آموزم هنوز

***

اینگونه است که من

آنچنان در راهم

و هدف را مشتاق

***

به نیمه راهم رسیده ام

نردبانی که دو تای تو قد داشت

درون چشمانت می درخشید

***

به نشان گرفتم

آن تکه های بامبو را

که سر به آسمان دارند

***

حال نگاهش که می کنم

ما را بالا می برد

سال 7029 - 1386 مبارک

نو بهار آمد و شد باز دل من دیونه

گل پونه نعنا پونه

جواد بدیع زاده

به سکوت که می بینی

آرام روانی است

به درون ، آتش سوزان

بیرون ، گاهی شرری دارد

اما خوب خورشیدی است

دو سال شد
و من به همان سیاق قدیم هنوز هم در نمی دانم هایم می مانم
و نگاه که می کنم این گذشت طولانی را
نه در چند مویی که به اشتباه سفید شده
در صورت دلتنگ شما می بینم
***
اینجا
...
کار می کنم
و یاد دارم شبهایی را که به یک سنت هم شاد می شدم
و حال دیگر ملالی نیست
***
دو سال شد
احساس خوبی دارم
همین برای ماندن کافی است

lyric